
نوجوانی دورهای از تغییر، شناخت خود و تجربه احساسات تازه است. دورهای که نوجوان میخواهد مستقلتر باشد، اما همچنان به امنیت، حمایت و فهمیدهشدن نیاز دارد.
گاهی این تغییرات با سکوت، گوشهگیری، خشم، اضطراب یا فاصله گرفتن از والدین همراه میشوند. شاید نوجوان نتواند بهراحتی توضیح دهد چه چیزی آزارش میدهد و والدین نیز ندانند چطور بدون ایجاد فشار بیشتر به او نزدیک شوند.
همانطور که مولانا میگوید:
هر کسی از ظن خود شد یار من
از درون من نجست اسرار من
گاهی نوجوان بیش از آنکه به نصیحت یا راهحل فوری نیاز داشته باشد، میخواهد کسی دنیای درونیاش را بشنود و تلاش کند او را بفهمد.
در کلینیک روانشناسی رستا در شیراز، رواندرمانی نوجوان فرصتی برای شناخت بهتر احساسات، روابط، نگرانیها و تعارضهای این دوره از زندگی است؛ در فضایی حرفهای و بدون قضاوت.
رواندرمانی نوجوان فرایندی تخصصی میان نوجوان و رواندرمانگر است که به شناخت و بررسی مشکلات هیجانی، رفتاری و ارتباطی کمک میکند.
در این جلسات، درمانگر با توجه به سن، شرایط فردی، تجربههای نوجوان و روابط خانوادگی او تلاش میکند مسئله اصلی را بهتر بشناسد و مسیر درمان مناسب را مشخص کند.
هدف رواندرمانی فقط کاهش نشانههایی مانند اضطراب یا خشم نیست؛ بلکه کمک به نوجوان برای شناخت بهتر خود، درک احساسات و ایجاد روابط سالمتر نیز اهمیت دارد.
همه تغییرات رفتاری دوران نوجوانی نشانه یک اختلال روانشناختی نیستند. بااینحال، اگر مشکلات برای مدتی ادامه پیدا کنند یا بر زندگی روزمره، تحصیل و روابط نوجوان تأثیر بگذارند، ارزیابی تخصصی میتواند کمککننده باشد.
از جمله موضوعاتی که ممکن است نیازمند بررسی باشند:
اضطراب و نگرانی مداوم: ترس از شکست، نگرانی درباره آینده، مدرسه یا روابط اجتماعی.
غمگینی و گوشهگیری: کاهش علاقه به فعالیتهای گذشته، احساس تنهایی یا فاصله گرفتن از دیگران.
پرخاشگری و تحریکپذیری: خشمهای مکرر، واکنشهای شدید و تعارض با اعضای خانواده.
کاهش اعتمادبهنفس: احساس ناکافی بودن، خودسرزنشگری یا مقایسه مداوم با دیگران.
مشکلات ارتباطی: اختلاف با دوستان، احساس طردشدگی یا دشواری در برقراری روابط.
افت تحصیلی و مشکلات تمرکز: تغییر در عملکرد درسی که ممکن است با عوامل روانی، محیطی یا مشکلات توجه مرتبط باشد.
تغییرات خواب و رفتار: تغییرات قابلتوجه و ادامهدار که با ناراحتی روانی یا افت عملکرد همراه هستند.
وجود این نشانهها بهتنهایی به معنای افسردگی، اضطراب یا اختلال روانشناختی نیست. تشخیص نیازمند ارزیابی حرفهای است.
هیچ دو نوجوانی تجربه یکسانی ندارند؛ حتی اگر با مشکلاتی مشابه مراجعه کنند.
در جلسات رواندرمانی، درمانگر ابتدا با شرایط نوجوان، دلیل مراجعه، روابط مهم زندگی و نگرانیهای او آشنا میشود. سپس متناسب با نیازهای فردی و نتیجه ارزیابی، مسیر درمان شکل میگیرد.
در طول جلسات ممکن است موضوعاتی مانند احساسات، روابط خانوادگی، دوستیها، تجربههای دشوار، اضطراب یا مشکلات ارتباطی بررسی شوند.
برای نوجوانی که صحبت کردن درباره احساساتش دشوار است، شکلگیری اعتماد ممکن است زمان ببرد. قرار نیست از همان جلسه اول همهچیز گفته شود یا تمام مشکلات پاسخ روشنی پیدا کنند.
رواندرمانی مسیری تدریجی است و مدت و شیوه آن برای هر نوجوان متفاوت خواهد بود.
یکی از دغدغههای والدین این است که چگونه به فرزندشان کمک کنند، بدون اینکه نوجوان احساس کنترلشدن یا قضاوت داشته باشد.
در رواندرمانی نوجوان، رابطه با والدین و فضای عاطفی خانواده نیز در صورت ارتباط با مسئله مورد توجه قرار میگیرد.
بسته به شرایط، ممکن است جلساتی با والدین یا جلسات مشترک برگزار شود تا الگوهای ارتباطی بهتر شناخته شوند و راههای مناسبتری برای گفتوگو و حمایت از نوجوان شکل بگیرند.
درعینحال، حفظ حریم خصوصی نوجوان برای ایجاد اعتماد در رابطه درمانی اهمیت دارد. حدود محرمانگی، مشارکت والدین و استثناهای مربوط به ایمنی و الزامات حرفهای در آغاز فرایند درمان توضیح داده میشوند.
اگر مسئله اصلی بیشتر به تعارضها و روابط میان اعضای خانواده مربوط باشد، خانوادهدرمانی در شیراز نیز میتواند مسیر مناسبی برای بررسی باشد.
نگرانی درباره امتحانها، آینده، روابط دوستی، ظاهر، عملکرد تحصیلی یا انتظارات دیگران میتواند بخشی از تجربه نوجوانی باشد.
اما گاهی اضطراب آنقدر پررنگ میشود که نوجوان از موقعیتهای مختلف دوری میکند، خوابش بههم میریزد یا مدام احساس نگرانی و تنش دارد.
در رواندرمانی، شرایط و عوامل مرتبط با اضطراب بررسی میشوند و نوجوان میتواند شیوههای مناسبتری برای شناخت و مدیریت احساسات و مواجهه با موقعیتهای دشوار یاد بگیرد.
افسردگی در نوجوانان همیشه به شکل گریه یا غمگینی آشکار دیده نمیشود. گاهی ممکن است با تحریکپذیری، کاهش انرژی، کنارهگیری از روابط یا بیعلاقگی به فعالیتهای روزمره همراه باشد.
رواندرمانگر با بررسی مدت، شدت و زمینه این تغییرات تلاش میکند مشخص کند نوجوان چه تجربهای دارد و چه نوع حمایتی برای او مناسبتر است.
در صورت نیاز نیز ارزیابی روانپزشکی میتواند بخشی از مسیر مراقبت باشد.
یکی از چالشهای نوجوانی، تلاش برای مستقل شدن در کنار نیاز به حمایت و امنیت خانواده است.
نوجوان ممکن است بخواهد درباره انتخابهایش بیشتر تصمیم بگیرد و والدین نیز نگران پیامدهای این انتخابها باشند. اگر این تفاوتها به بحثهای مداوم، احساس کنترلشدن یا فاصله عاطفی منجر شوند، رابطه ممکن است برای هر دو طرف دشوار شود.
در چنین شرایطی، رواندرمانی نوجوان میتواند به شناخت بهتر نیازها، احساسات و الگوهای ارتباطی کمک کند.
نوجوانی دورهای است که سؤال «من چه کسی هستم؟» اهمیت تازهای پیدا میکند.
نگاه دوستان، تجربه پذیرفتهشدن یا طردشدن، تصویر بدنی، موفقیتها و شکستها میتوانند بر برداشت نوجوان از خودش تأثیر بگذارند.
رواندرمانی فرصتی فراهم میکند تا نوجوان بتواند درباره این تجربهها صحبت کند و تصویر واقعبینانهتر و مهربانانهتری از خود شکل دهد.
گاهی یک اختلاف با دوست صمیمی، تجربه طردشدن در مدرسه یا فشار گروه همسالان میتواند برای نوجوان بسیار سنگین باشد؛ حتی اگر از نگاه بزرگسالان اتفاق کوچکی به نظر برسد.
در جلسات درمان، احساسات و الگوهای ارتباطی نوجوان بررسی میشوند تا بتواند روابط خود را بهتر بشناسد، مرزهای شخصی سالمتری ایجاد کند و با تعارضها به شیوه مناسبتری مواجه شود.
این دو خدمت با یکدیگر ارتباط دارند، اما تمرکزشان یکسان نیست.
رواندرمانی نوجوان بیشتر بر تجربههای هیجانی، روانی، هویتی و ارتباطی خود نوجوان متمرکز است.
خانوادهدرمانی به الگوهای ارتباطی، تعارضها و تعاملات میان اعضای خانواده توجه بیشتری دارد.
گاهی مسئله نوجوان عمدتاً به تجربههای فردی او مربوط است و گاهی رابطه با والدین و فضای عاطفی خانواده نقش مهمی در تداوم مشکلات دارد.
در بعضی شرایط نیز ترکیبی از مداخلات فردی و خانوادگی مناسبتر خواهد بود. مسیر درست پس از ارزیابی مشخص میشود.
در انتخاب روانشناس نوجوان، تناسب تخصص درمانگر با مسئله مراجع، شناخت ویژگیهای دوران نوجوانی و توانایی شکلگیری رابطهای حرفهای و قابل اعتماد اهمیت دارند.
در کلینیک روانشناسی رستا، درمانگرانی با زمینه فعالیت در حوزه نوجوانان حضور دارند؛ از جمله:
دکتر اعظم داوودی: دکتری روانشناسی، استادیار و عضو هیئت علمی دانشگاه آزاد اسلامی واحد شیراز؛ فعال در رواندرمانی نوجوانان، روابط والد و فرزند و مسائل هیجانی.
دکتر شهرزاد آزادی: دکتری روانشناسی بالینی و رواندرمانگر نوجوان و بزرگسال، با تمرکز بر رویکردهای ACT و DNA-V.
دکتر سمیرا فیروزبخت: دکترای تخصصی روانشناسی، خانوادهدرمانگر و رواندرمانگر نوجوان و بزرگسال، فعال در حوزه اضطراب، افسردگی و مشکلات ارتباطی.
اطلاعات بیشتر درباره حوزه فعالیت درمانگران در صفحه متخصصان کلینیک رستا در دسترس است.
بعضی تغییرات خلقی، حساسیتها و تمایل به استقلال بخشی از رشد طبیعی نوجوان هستند. اما اگر این تغییرات شدید یا ادامهدار باشند و بر روابط، تحصیل یا زندگی روزمره تأثیر بگذارند، ارزیابی تخصصی اهمیت دارد.
بهتر است مراجعه به روانشناس به شکل تنبیه یا اجبار مطرح نشود. گفتوگوی آرام، شنیدن نگرانیهای نوجوان و توضیح هدف مشاوره میتواند کمککننده باشد. والدین نیز میتوانند ابتدا برای دریافت راهنمایی تخصصی مراجعه کنند.
خیر، لزوماً اینطور نیست. میزان حضور والدین بر اساس سن، شرایط نوجوان، ماهیت مسئله و ارزیابی درمانگر تعیین میشود.
تعداد جلسات به مسئله اصلی، شدت نشانهها، شرایط فردی و روند درمان بستگی دارد. پس از ارزیابی اولیه میتوان درباره ادامه جلسات تصمیم دقیقتری گرفت.
گاهی فاصله میان نوجوان و خانواده از جایی شروع میشود که حرفها شنیده میشوند، اما احساسات بهدرستی فهمیده نمیشوند.
رواندرمانی میتواند فرصتی برای مکث، شناخت بهتر این تجربهها و پیدا کردن شیوههای تازهای برای مواجهه با مشکلات باشد.
در کلینیک روانشناسی رستا در شیراز، تلاش میشود نوجوان با توجه به شرایط فردی، روابط و تجربههای منحصربهفرد خود دیده شود.
آدرس: شیراز، قدوسی شرقی، کوچه ۱۵، نبش ۷۰/۶
تلفن: ۰۹۱۷۰۸۹۲۷۲۴ - ۰۹۱۷۴۴۵۱۰۱۰
ساعات کاری: شنبه تا پنجشنبه، ۸ تا ۲۱
