کلینیک روانشناسی رستا
رواندرمانی کودک و نوجوان در شیراز
کودکی و نوجوانی فقط دورههایی از رشد جسمی نیستند؛ در این سالها شیوه شناخت فرد از خودش، احساس امنیت، توانایی برقراری رابطه، نحوه مواجهه با هیجانها و بسیاری از الگوهای رفتاری بهتدریج شکل میگیرند.
گاهی کودک نمیتواند آنچه درونش میگذرد با کلمات بیان کند و ناراحتی خود را از طریق رفتار نشان میدهد. در نوجوانی نیز تغییرات مربوط به بلوغ، استقلال، هویت، روابط با همسالان، فشارهای تحصیلی و رابطه با خانواده میتوانند تجربههای پیچیدهای ایجاد کنند.
اضطراب، خشم، گوشهگیری، افت تحصیلی، تغییر ناگهانی رفتار یا تعارض با والدین همیشه به معنای وجود یک اختلال روانشناختی نیستند؛ اما اگر این تغییرات شدید، مداوم یا مختلکننده زندگی روزمره باشند، ارزیابی توسط روانشناس و رواندرمانگر کودک و نوجوان میتواند به شناخت دقیقتر مسئله کمک کند.
در کلینیک روانشناسی رستا در شیراز، شرایط کودک و نوجوان با توجه به سن، مرحله رشد، تجربههای فردی، روابط خانوادگی، مدرسه و شرایط زندگی بررسی میشود تا مسیر درمان متناسب با نیاز هر فرد مشخص شود.
رواندرمانی کودک و نوجوان چیست؟
رواندرمانی کودک و نوجوان فرایندی تخصصی برای شناخت و کار بر مشکلات هیجانی، رفتاری و ارتباطی است که شیوه آن متناسب با سن و مرحله رشد فرد تغییر میکند.
در کودکان، زبان بیان تجربههای درونی همیشه گفتوگوی مستقیم نیست. بازی، نقاشی، داستان، رفتار و نحوه ارتباط کودک با اطرافیان میتوانند بخشی از مسیر شناخت دنیای هیجانی او باشند.
در نوجوانان، گفتوگو معمولاً نقش پررنگتری پیدا میکند؛ اما موضوعات درمان نیز متفاوت میشوند. هویت، استقلال، احساس تعلق، روابط دوستانه، تصویر فرد از خودش، فشار تحصیلی، آینده، رابطه با والدین و تجربه هیجانهای شدید از جمله موضوعاتی هستند که ممکن است در رواندرمانی نوجوان مورد توجه قرار گیرند.
اگر فرزند شما در سنین کودکی قرار دارد و میخواهید درباره روش درمان، نقش بازی و نحوه مشارکت والدین اطلاعات بیشتری داشته باشید، صفحه رواندرمانی کودک در شیراز بهصورت اختصاصی به این موضوع پرداخته است.
هدف رواندرمانی صرفاً متوقف کردن یک رفتار نیست؛ بلکه تلاش میشود مشخص شود پشت اضطراب، خشم، کنارهگیری، افت عملکرد یا تعارضهای مکرر چه تجربهها، هیجانها و الگوهایی قرار دارند.
چه زمانی کودک یا نوجوان به رواندرمانگر نیاز دارد؟
همه کودکان و نوجوانان در مقاطعی از زندگی خشم، اضطراب، ترس، ناراحتی یا اختلاف با خانواده را تجربه میکنند. بنابراین وجود یک علامت بهتنهایی برای نتیجهگیری درباره وجود مشکل روانشناختی کافی نیست.
ارزیابی تخصصی زمانی اهمیت بیشتری پیدا میکند که تغییرات رفتاری یا هیجانی ادامهدار شوند، شدت آنها افزایش یابد یا بر زندگی فرد در خانه، مدرسه، روابط اجتماعی و فعالیتهای روزمره تأثیر بگذارند.
برخی موضوعاتی که میتوانند نیازمند بررسی دقیقتر باشند عبارتاند از:
- اضطراب، نگرانی یا ترسهای شدید و مداوم
- خشم و پرخاشگری تکرارشونده
- گوشهگیری و کاهش ارتباط با دیگران
- کاهش اعتمادبهنفس
- افت محسوس عملکرد تحصیلی
- امتناع یا اضطراب شدید برای رفتن به مدرسه
- مشکلات ارتباطی با همسالان
- تعارض شدید با والدین
- مشکلات مرتبط با تغییرات دوران بلوغ
- تغییرات قابل توجه در خواب یا غذا خوردن
- واکنشهای شدید پس از فقدان، جدایی یا یک تجربه دشوار
- تغییر ناگهانی و قابل توجه در رفتار یا خلق
وجود هر یک از این موارد لزوماً به معنای وجود یک اختلال نیست. مدت، شدت، سن فرد، زمان شروع مشکل و میزان تأثیر آن بر زندگی روزمره باید در کنار یکدیگر بررسی شوند.
رواندرمانی نوجوان؛ نوجوان فقط یک کودک بزرگتر نیست
نوجوانی مرحلهای میان کودکی و بزرگسالی است و ویژگیهای روانشناختی خاص خود را دارد.
در این دوره نوجوان بهتدریج به دنبال استقلال بیشتری میرود، روابط دوستانه اهمیت بیشتری پیدا میکنند و پرسشهایی درباره هویت، آینده، ظاهر، ارزشمندی و جایگاه فرد در میان دیگران شکل میگیرند.
ممکن است نوجوان با پرسشهایی مانند اینها درگیر شود:
«من واقعاً چه کسی هستم؟»
«چرا احساس میکنم کسی من را درک نمیکند؟»
«چقدر باید شبیه خانوادهام باشم و چقدر میتوانم متفاوت باشم؟»
«چرا نظر دیگران درباره من تا این اندازه مهم شده است؟»
«برای آینده باید چه تصمیمی بگیرم؟»
بسیاری از این پرسشها بخشی طبیعی از رشد هستند. اما اگر همزمان فشارهای تحصیلی، مشکلات خانوادگی، تجربههای دشوار، اضطراب یا مشکلات ارتباطی نیز وجود داشته باشند، نوجوان ممکن است برای درک و مدیریت بهتر این تجربهها به حمایت تخصصی نیاز داشته باشد.
رواندرمانی نوجوان فضایی فراهم میکند که فرد بتواند درباره افکار، هیجانها، روابط و تجربههای خود فکر و صحبت کند؛ بدون اینکه هدف جلسه صرفاً نصیحت کردن یا تعیین اینکه چه کسی «درست» و چه کسی «اشتباه» میکند باشد.
رواندرمانی نوجوان برای چه مشکلاتی میتواند کمککننده باشد؟
علت مراجعه نوجوانان به روانشناس یکسان نیست.
گاهی خانواده درباره افت تحصیلی یا کاهش انگیزه فرزندشان نگران است. گاهی اختلاف میان نوجوان و والدین به حدی رسیده که بیشتر گفتوگوها به سکوت یا درگیری ختم میشوند.
در شرایط دیگر خود نوجوان احساس اضطراب، تنهایی، فشار، سردرگمی یا نارضایتی از خودش را تجربه میکند.
در جلسات رواندرمانی میتوان موضوعاتی مانند اضطراب، مشکلات هیجانی، کاهش اعتمادبهنفس، فشار تحصیلی، دشواری در روابط اجتماعی، احساس طردشدگی، تنظیم خشم، رابطه با والدین، نگرانی درباره آینده، هویت و استقلال را بررسی کرد.
نوع درمان باید پس از ارزیابی مشخص شود و نمیتوان پیش از شناخت شرایط فرد، یک روش یا تعداد جلسه ثابت برای همه نوجوانان پیشنهاد کرد.
آیا هر تغییر رفتار در نوجوان نیاز به درمان دارد؟
خیر. نوجوانی ذاتاً دورهای همراه با تغییر است.
نیاز بیشتر به استقلال، اهمیت یافتن دوستان، حساسیت به نظر دیگران، تغییر برخی علایق و حتی افزایش اختلافنظر با والدین الزاماً نشانه وجود مشکل روانشناختی نیست.
آنچه اهمیت بیشتری دارد شدت، تداوم و تأثیر تغییرات بر عملکرد نوجوان است.
برای مثال، نیاز نوجوان به داشتن فضای شخصی با کنارهگیری شدید و طولانی از خانواده و دوستان یکسان نیست. ناراحتی پس از یک امتحان ناموفق نیز با اضطرابی که باعث اجتناب مکرر از مدرسه شده تفاوت دارد.
ارزیابی روانشناختی کمک میکند شرایط نوجوان در مجموعهای از عوامل رشدی، خانوادگی، تحصیلی و اجتماعی بررسی شود؛ نه اینکه یک رفتار بهتنهایی مبنای قضاوت قرار گیرد.
رواندرمانی کودک چه تفاوتی با رواندرمانی نوجوان دارد؟
سن تنها عاملی نیست که شیوه درمان را تعیین میکند. مرحله رشد شناختی و هیجانی، توانایی بیان تجربهها، ویژگیهای فردی و مسئلهای که باعث مراجعه شده نیز اهمیت دارند.
در کودکان کمسنتر ممکن است بازی، نقاشی، داستان، تعامل و مشاهده رفتار نقش بیشتری داشته باشند و مشارکت والدین نیز معمولاً پررنگتر باشد.
در نوجوانان گفتوگو و رابطه مستقیم با درمانگر اهمیت بیشتری پیدا میکند. نوجوان نیاز دارد احساس کند جلسه درمان فضایی برای شنیده شدن و شناخت تجربههای خودش است، نه جلسهای برای بازخواست یا اصلاح اجباری رفتار.
به همین دلیل، اگر موضوع اصلی مربوط به سنین پایینتر است، مطالعه صفحه تخصصی رواندرمانی کودک میتواند اطلاعات دقیقتری درباره فرایند درمان در کودکان در اختیار والدین قرار دهد.
جلسه اول رواندرمانی کودک و نوجوان چگونه است؟
جلسه اول معمولاً با شناخت مسئله و جمعآوری اطلاعات اولیه آغاز میشود.
در مورد کودکان ممکن است بخشی از اطلاعات از والدین دریافت شود؛ از جمله سابقه رشد، شرایط مدرسه، روابط خانوادگی، تغییرات اخیر زندگی، زمان شروع نشانهها و رفتارهایی که باعث نگرانی شدهاند.
در مورد نوجوانان شرایط متفاوت است. ایجاد رابطه درمانی و احساس امنیت اهمیت ویژهای دارد و نوجوان باید فرصت داشته باشد تجربه و نگاه خودش را نیز بیان کند.
پس از ارزیابی اولیه مشخص میشود که ادامه مسیر بهتر است شامل جلسات فردی کودک یا نوجوان، جلسات جداگانه با والدین، کار مشترک با خانواده یا در برخی موارد ارجاع برای بررسی تخصصی دیگری باشد.
محرمانگی در رواندرمانی نوجوان چگونه است؟
اعتماد یکی از پایههای مهم رابطه درمانی با نوجوان است.
اگر نوجوان تصور کند هر چیزی که در جلسه مطرح میکند بدون توضیح در اختیار دیگران قرار خواهد گرفت، ممکن است نتواند آزادانه درباره تجربهها و نگرانیهای خود صحبت کند.
در عین حال، محرمانگی در رواندرمانی حدود حرفهای و قانونی دارد؛ خصوصاً زمانی که موضوعی مرتبط با ایمنی خود نوجوان یا دیگران مطرح باشد.
به همین دلیل بهتر است در ابتدای درمان، نحوه ارتباط درمانگر با والدین و حدود محرمانگی برای نوجوان و خانواده روشن شود.
این شفافیت میتواند به شکلگیری اعتماد میان نوجوان، خانواده و درمانگر کمک کند.
نقش والدین در رواندرمانی کودک و نوجوان چیست؟
مشارکت والدین در روند درمان به معنای مقصر دانستن آنها نیست.
رفتار و وضعیت هیجانی کودک یا نوجوان معمولاً تحت تأثیر مجموعهای از عوامل فردی، رشدی، خانوادگی، تحصیلی و اجتماعی قرار دارد.
در برخی موارد، درمانگر علاوه بر جلسات فردی با کودک یا نوجوان، جلساتی نیز با والدین برگزار میکند تا شرایط بهتر شناخته شود و درباره نحوه ارتباط و حمایت از فرزند گفتوگو شود.
گاهی مسئله فقط به فرد محدود نیست و روابط میان اعضای خانواده نیز تحت تأثیر قرار گرفتهاند. در چنین شرایطی ممکن است مشاوره خانواده و خانوادهدرمانی در شیراز در کنار یا بهجای درمان فردی پیشنهاد شود.
تعارض والد و نوجوان؛ همیشه مسئله «لجبازی» نیست
اختلاف بر سر درس، دوستان، تلفن همراه، پوشش، ساعت رفتوآمد، قوانین خانه و میزان استقلال از موضوعات پرتکرار در خانوادههای دارای نوجوان است.
گاهی والدین احساس میکنند نوجوان دیگر به صحبتهای آنها توجه نمیکند و نوجوان نیز احساس میکند کسی نظر و تجربه او را نمیشنود.
در چنین شرایطی، تمرکز صرف بر این سؤال که «چگونه رفتار نوجوان را تغییر دهیم؟» همیشه به شناخت مسئله کمک نمیکند.
ممکن است چرخهای میان والد و نوجوان شکل گرفته باشد؛ برای مثال والد به دلیل نگرانی کنترل بیشتری اعمال کند، نوجوان این کنترل را بهعنوان محدودیت تجربه کند و مقاومت بیشتری نشان دهد و مقاومت نوجوان نیز نگرانی والد را افزایش دهد.
هدف رواندرمانی تعیین مقصر نیست؛ بلکه شناخت این الگوها و پیدا کردن شیوههای سالمتر ارتباط اهمیت دارد.
در کنار درمان فردی، آموزش مهارتهای ارتباطی والدین نیز میتواند مفید باشد. کلینیک رستا در این زمینه برنامههای آموزشی مانند کارگاه رابطه والد و کودک در شیراز نیز برگزار میکند.
کارگاه آموزشی جایگزین رواندرمانی فردی نیست، اما میتواند به والدین برای شناخت بهتر رابطه با فرزند کمک کند.
افت تحصیلی نوجوان همیشه به معنای تنبلی نیست
زمانی که عملکرد تحصیلی نوجوان کاهش پیدا میکند، اولین توضیح لزوماً «تنبلی» یا «بیانگیزگی» نیست.
اضطراب، مشکلات تمرکز، فشار تحصیلی، تعارض خانوادگی، مشکلات ارتباطی در مدرسه، کاهش اعتمادبهنفس، تجربه شکست، تغییرات هیجانی یا نگرانی درباره آینده میتوانند بر عملکرد تحصیلی تأثیر بگذارند.
اگر افت تحصیلی ناگهانی یا قابل توجه است، بهتر است تغییرات دیگری که همزمان در زندگی نوجوان اتفاق افتادهاند نیز بررسی شوند.
گاهی افت نمرات فقط بخشی از تصویر بزرگتری است.
اضطراب کودک و نوجوان همیشه شبیه اضطراب بزرگسالان نیست
کودک یا نوجوان همیشه نمیگوید «من اضطراب دارم».
اضطراب ممکن است از طریق نگرانی مداوم، مشکلات خواب، اجتناب از مدرسه، تحریکپذیری، ترس از اشتباه کردن، وابستگی زیاد، کاهش تمرکز یا برخی شکایتهای جسمانی خود را نشان دهد.
در نوجوانان، فشار امتحان، نگرانی درباره آینده، روابط دوستانه، پذیرفته شدن در جمع و انتظارات خانواده نیز ممکن است با اضطراب همراه شوند.
این نشانهها دلایل مختلفی دارند و وجود آنها بهتنهایی تشخیص محسوب نمیشود. درمانگر تلاش میکند ماهیت، شدت و زمینه ایجاد مشکل را بهتر بشناسد و سپس درباره مسیر درمان تصمیمگیری کند.
وقتی نوجوان کمتر با خانواده صحبت میکند، چه باید کرد؟
کمحرف شدن نوجوان همیشه نشانه مشکل نیست.
بخشی از فرایند استقلال میتواند با نیاز بیشتر به حریم شخصی همراه باشد؛ اما اگر کاهش ارتباط ناگهانی یا شدید است و همراه با گوشهگیری، افت عملکرد، قطع روابط دوستانه، تغییرات قابل توجه هیجانی یا نشانههای نگرانکننده دیگری دیده میشود، بهتر است شرایط دقیقتر بررسی شود.
فشار مداوم برای صحبت کردن نیز همیشه نتیجه مطلوبی ندارد.
گاهی اولین قدم این است که نوجوان بداند فضایی برای شنیده شدن وجود دارد؛ بدون اینکه هر گفتوگو فوراً به بازخواست، قضاوت یا نصیحت تبدیل شود.
تجربههای دشوار چه تأثیری بر کودک و نوجوان دارند؟
سوگ، جدایی والدین، مهاجرت، بیماری یکی از اعضای خانواده، تغییر مدرسه، خشونت، حادثه یا سایر تجربههای دشوار میتوانند فشار روانی قابل توجهی برای کودک یا نوجوان ایجاد کنند.
واکنش افراد به چنین اتفاقاتی یکسان نیست و هر تجربه ناراحتکنندهای الزاماً به معنای تروما نیست.
گاهی تغییرات هیجانی یا رفتاری مدتی پس از یک تجربه دشوار ظاهر میشوند. در این شرایط زمان شروع نشانهها، شدت آنها و میزان تأثیرشان بر زندگی فرد اهمیت زیادی دارد.
برای شناخت دقیقتر این موضوع و تفاوت تجربه دشوار با آسیب روانی میتوانید مقاله ترومای کودکی چیست؟ علائم، انواع و درمان را در سایت رستا مطالعه کنید.
روانشناس کودک و نوجوان با روانپزشک چه تفاوتی دارد؟
روانشناس و رواندرمانگر از ارزیابی روانشناختی و روشهای رواندرمانی برای بررسی و درمان مشکلات استفاده میکند.
روانپزشک پزشک متخصص سلامت روان است و در صورت نیاز میتواند دارو نیز تجویز کند.
این دو مسیر رقیب یکدیگر نیستند. بسته به شرایط ممکن است فرد تنها به رواندرمانی نیاز داشته باشد یا همکاری میان روانشناس و روانپزشک بخشی از مسیر درمان باشد.
نیاز به ارزیابی روانپزشکی باید بر اساس شرایط هر فرد مشخص شود.
چگونه رواندرمانگر کودک و نوجوان مناسب انتخاب کنیم؟
هنگام انتخاب درمانگر، تنها عنوان عمومی «روانشناس» کافی نیست.
حوزه فعالیت درمانگر، تجربه کار با گروه سنی کودک یا نوجوان، نوع مسئلهای که برای آن مراجعه شده، رویکرد حرفهای و توانایی ایجاد رابطه درمانی مناسب اهمیت دارند.
درمان کودک، نوجوان و بزرگسال تفاوتهایی دارد و درمانگر باید بتواند شیوه کار خود را با مرحله رشد مراجع هماهنگ کند.
نوجوان نیز باید بتواند در طول زمان احساس کند فضای درمان جایی برای شنیده شدن و بررسی تجربههای اوست.
برای آشنایی با زمینه فعالیت و تخصص اعضای مجموعه میتوانید صفحه روانشناسان و متخصصان کلینیک رستا را مشاهده کنید.
قبل از اصلاح رفتار، معنای آن را بررسی کنیم
گاهی والدین با این سؤال مراجعه میکنند:
«چطور این رفتار را متوقف کنیم؟»
اما در رواندرمانی سؤال دیگری نیز اهمیت دارد:
«این رفتار برای این کودک یا نوجوان چه معنایی دارد؟»
دو نوجوان ممکن است هر دو دچار افت تحصیلی باشند، اما تجربه و علت مسئله آنها کاملاً متفاوت باشد.
یک نوجوان ممکن است اضطراب شدیدی داشته باشد، دیگری درگیر تعارض خانوادگی باشد و نوجوان دیگری پس از چند تجربه شکست، اعتماد خود به تواناییهایش را از دست داده باشد.
به همین دلیل یک نسخه درمانی یکسان برای همه کودکان و نوجوانان وجود ندارد.
شناخت فرد پیش از انتخاب مداخله اهمیت دارد.
چه زمانی باید برای کودک یا نوجوان سریعتر اقدام کرد؟
اگر کودک یا نوجوان درباره آسیب زدن به خود یا دیگران صحبت میکند، رفتارهای پرخطر جدی دارد یا شرایطی وجود دارد که ایمنی او یا دیگران را تهدید میکند، نباید صرفاً منتظر یک جلسه معمول رواندرمانی ماند.
در چنین شرایطی لازم است برای ارزیابی فوری از خدمات درمانی یا اورژانسی مناسب استفاده شود.
رواندرمانی کودک و نوجوان در کلینیک روانشناسی رستا شیراز
در کلینیک روانشناسی رستا در شیراز، رواندرمانی کودک و نوجوان بر اساس شرایط هر فرد انجام میشود و مسیر یکسانی برای همه مراجعان در نظر گرفته نمیشود.
در ارزیابی اولیه تلاش میشود مسئله صرفاً از زاویه یک نشانه مانند «پرخاشگری»، «اضطراب» یا «افت تحصیلی» دیده نشود؛ بلکه سن، مرحله رشد، تجربههای فردی، روابط خانوادگی، مدرسه و شرایط اجتماعی نیز مورد توجه قرار گیرند.
پس از شناخت بهتر شرایط مشخص میشود که تمرکز درمان باید بر جلسات فردی کودک یا نوجوان، کار با والدین، رابطه والد و فرزند، خانوادهدرمانی یا ترکیبی از این مسیرها باشد.
کلینیک روانشناسی رستا در شیراز، قدوسی شرقی، کوچه ۱۵، نبش ۷۰/۶ قرار دارد.
برای انتخاب درمانگر میتوانید ابتدا متخصصان کلینیک روانشناسی رستا را مشاهده کنید و برای هماهنگی جلسه از صفحه تماس و ارتباط با کلینیک رستا استفاده کنید.
سوالات متداول درباره رواندرمانی کودک و نوجوان در شیراز
رواندرمانی کودک و نوجوان برای چه مشکلاتی انجام میشود؟
اضطراب، مشکلات هیجانی و رفتاری، خشم، مشکلات ارتباطی، کاهش اعتمادبهنفس، افت تحصیلی، مشکلات رابطه با همسالان، تعارض والد و نوجوان، سوگ و مشکلات ناشی از برخی تغییرات زندگی از جمله موضوعاتی هستند که میتوانند در جلسات بررسی شوند. نوع مداخله پس از ارزیابی مشخص میشود.
چه زمانی باید نوجوان را نزد روانشناس ببریم؟
اگر تغییرات هیجانی یا رفتاری شدید یا مداوم شدهاند یا بر مدرسه، روابط، خانواده و عملکرد روزمره نوجوان اثر قابل توجهی گذاشتهاند، بهتر است وضعیت بهصورت تخصصی ارزیابی شود.
آیا پرخاشگری نوجوان نیاز به رواندرمانی دارد؟
هر خشم یا اختلافی نیازمند درمان نیست. اگر پرخاشگری شدید، تکرارشونده یا آسیبزا شده یا روابط و عملکرد نوجوان را مختل کرده است، بهتر است علت آن بهصورت تخصصی بررسی شود.
آیا والدین در جلسات رواندرمانی نوجوان حضور دارند؟
ساختار جلسات برای همه یکسان نیست. ممکن است جلساتی با نوجوان و جلساتی نیز جداگانه با والدین انجام شود. میزان مشارکت خانواده بر اساس سن، مسئله اصلی و ارزیابی درمانگر تعیین میشود.
آیا صحبتهای نوجوان با روانشناس محرمانه است؟
محرمانگی یکی از اصول مهم رابطه درمانی است، اما حدود آن باید در ابتدای درمان برای نوجوان و والدین توضیح داده شود. در شرایطی که ایمنی فرد یا دیگران مطرح باشد، محرمانگی دارای محدودیتهایی است.
چند جلسه رواندرمانی کودک یا نوجوان لازم است؟
تعداد جلسات ثابت نیست. نوع مسئله، مدت شکلگیری آن، شدت مشکلات، شرایط فردی و خانوادگی، اهداف درمان و روند جلسات میتوانند بر مدت درمان تأثیر بگذارند.
آیا رواندرمانی نوجوان فقط برای مشکلات شدید است؟
خیر. مراجعه به رواندرمانگر لزوماً به معنای وجود یک اختلال شدید نیست. برخی نوجوانان برای شناخت بهتر هیجانها، مدیریت فشار تحصیلی، مشکلات ارتباطی یا عبور از یک دوره دشوار زندگی وارد رواندرمانی میشوند.
تفاوت مشاوره نوجوان و رواندرمانی نوجوان چیست؟
این اصطلاحات در زبان روزمره گاهی بهجای یکدیگر استفاده میشوند، اما رواندرمانی معمولاً فرایندی ساختارمند برای شناخت و کار بر مشکلات هیجانی، رفتاری، ارتباطی و الگوهای روانشناختی است. نوع خدمت مناسب باید پس از ارزیابی مشخص شود.
برای رواندرمانی کودک در شیراز به کدام بخش مراجعه کنیم؟
اگر مسئله مشخصاً مربوط به کودک و سنین پایینتر است، میتوانید اطلاعات تکمیلی درباره فرایند درمان، نقش والدین و نحوه کار با کودک را در صفحه رواندرمانی کودک در شیراز مطالعه کنید.
برای شروع لازم نیست تشخیص مشکل را بدانید
بسیاری از والدین هنگام مراجعه نمیدانند دقیقاً چه اتفاقی افتاده است.
ممکن است فقط متوجه شده باشند فرزندشان تغییر کرده، مضطربتر شده، بیشتر عصبانی میشود، از خانواده فاصله گرفته یا عملکرد او در مدرسه تغییر کرده است.
لازم نیست خانواده پیش از مراجعه تشخیص مشخصی داشته باشد.
ارزیابی اولیه برای همین است: شناخت دقیقتر آنچه در حال رخ دادن است و مشخص کردن مسیر مناسب کمک.
اگر درباره وضعیت هیجانی، رفتاری یا ارتباطی کودک یا نوجوان خود نگران هستید، میتوانید ابتدا با متخصصان کلینیک رستا آشنا شوید و سپس از طریق صفحه ارتباط با کلینیک روانشناسی رستا برای هماهنگی جلسه رواندرمانی کودک و نوجوان در شیراز اقدام کنید.
